تفاوت ترجمه رسمی و غیر رسمی چیست؟

ترجمه ها را بر اساس ارزش قانونی مدارک و اعتبارشان به دو دسته تقسیم میکنند؛ ترجمه رسمی و ترجمه غیر رسمی.

ترجمه رسمی

ترجمه ی اسناد و مدارکی که مطابق با سند اصلی و بر روی سربرگ قوه قضائیه درج شده، همچنین مهر قوه قضائیه به زبان ترجمه در آن وجود داشته باشد را ترجمه رسمی میگویند. ترجمه رسمی توسط مترجم رسمی مورد تائید قوه قضائیه و دارای پروانه تاسیس و فعالیت دارالترجمه رسمی انجام میشود. مدارکی مانند : مدارک تحصیلی ، گواهی پزشکی، سند ازدواج و طلاق، گواهی کار و اسناد ملکی و از این دست مدارک باید حتما ترجمه رسمی شوند، درغیر اینصورت اعتباری ندارند.


ترجمه غیر رسمی

تمامی ترجمه هایی که روی سربرگ قوه قضائیه نباشد، ترجمه غیر رسمی محسوب میشود؛ مانند ترجمه متون و کتاب، سایت ها، بروشور ، فیلم ها و ... . ترجمه غیر رسمی میتواند توسط هر شخصی که در مورد زبان مقصد اطلاعات کافی داشته باشد انجام شود.. دارالترجمه های غیررسمی وجود دارند که هر چیزی را به درخواست متقاضی ترجمه میکنند و محدودیت و شرایط خاصی ندارند.


تفاوت اساسی ترجمه رسمی و غیر رسمی چیست؟

·         اثبات اصالت مدرک :

در ترجمه رسمی، اصالت و صحت مدارک قبل از ترجمه بررسی میشود. همچنین اصل مدارک و تطابق آن با ترجمه انجام شده توسط نماینده قوه قضائیه در دارالترجمه رسمی کنترل میشود.

·         ترجمه با دقت بالا :

ترجمه رسمی اسناد و مدارک به دلیل اهمیت حقوقی بالایشان باید با بالاترین کیفیت و درست ترین معانی انجام شود، درصورت وجود هرگونه خطا یا مغایرت امکان رد شدن مدارک وجود دارد.

·         ترجمه بدون کاهش یا افزایش متن :

 ترجمه رسمی اسناد و مدارک باید عینا مانند متن و شامل تمامی مندرجات ذکرشده در متن مبدا باشد؛ مترجم رسمی حق هیچگونه تحلیل، تحلیف یا هیچگونه استناد به مدارک دیگر را ندارد.


البته زبان هایی هستند که در ایران مترجم رسمی ندارند، مانند زبان گرجی . اسناد و مدارک این کشورها باید به زبان انگلیسی ترجمه رسمی شوند. اما در برخی موارد سفارت خانه های کشورهایی که در ایران مترجم رسمی ندارند، ترجمه غیر رسمی را نیز پذیرفته اند. بعضی از سفارتخانه ها به دلیل قوانین موجود، تقاضای مهر دادگستری را نیز دارند؛ در صورتی که اسناد و مدارکی که ترجمه رسمی شده اند، دارای شرایط لازمه باشند امکان دریافت تائیدیه از وزارت دادگستری و وزارت امور خارجه وجود دارد.


ترجمه رسمی انجام شده در پاکت پلمپ شده ای در اختیار متقاضی برای ارائه به مرجع مورد نظر قرار  میگیرد، این ترجمه  می تواند شامل سه قسمت باشد، صفحه اول که شامل مشخصات دارالترجمه رسمی ای است که ترجمه را انجام داده به همراه توضیحاتی در خصوص ترجمه، صفحه دوم ، ترجمه رسمی مدرک درخواستی روی سربرگ قوه قضائیه و آخرین برگ، کپی برابر اصل ترجمه رسمی میباشد. به جز قسمت اول تمامی قسمت ها باید دارای مهر و امضای مترجم رسمی قوه قضائیه باشد (صفحه اول را می توان برای ترجمه هایی که نیاز به تاییدات دادگستری و امور خارجه ندارند حذف کرد در اینصورت مترجم با مهر کردن پلمب، آن را تایید می نماید).

طراحی سایت و سئو سایت : آوینا پرداز

تمامی حقوق این وب سایت محفوظ بوده و متعلق به شرکت نیلگام می باشد .